Wim Torbeyns
-
Beste roepende artsen: een kleine tip om je leven makkelijker te maken…
In mijn communicatietrainingen voor zorgteams krijg ik vaak dezelfde vraag:“Hoe moeten we omgaan met moeilijke artsen?”Dat vind ik altijd een beetje gek… want ik ben zelf arts en de meeste artsen die ik ken zijn vriendelijk en professioneel. Maar blijkbaar zijn er een paar collega’s die denken dat roepen, schelden of dreigen de snelste weg…
-
Heb je ooit gezien hoe een goed idee verdwijnt… gewoon omdat iemand harder praat?
Onderbreken in vergaderingen: wanneer is het nodig, en wanneer niet? We kennen het allemaal: iemand is aan het woord, en plots neemt een ander het gesprek over. Soms is dat functioneel – bijvoorbeeld om een vergadering op koers te houden. Maar vaak zie ik iets anders gebeuren: mensen met waardevolle input worden onderbroken door meer…
-
Geen hinder, maar zorg: een ode aan logistiek en poets.
Vandaag was ik een voormiddag te gast in een woonzorgcentrum. De geur van koffie en zeep vulde de lucht, goedemorgens weerklonken door de gangen. Wat mij raakte? Meerdere keren verontschuldigden poets- en logistieke medewerkers zich omdat ze de kamer wilden binnenkomen. Met veel “sorry’s” vroegen ze toestemming om hun cruciale werk te doen, alsof ze…
-
We gaan eens kijken
Waarom spreken zorgverleners zo vaak in de ‘wij-vorm’? En wat betekent dat voor de patiënt? In de zorg horen we het constant:• “We zien dat de waardes stabiel zijn.”• “We starten met deze medicatie.”• “We gaan u nu naar beneden brengen.” Maar wie is die ‘wij’ eigenlijk? Vaak staat de zorgverlener alleen tegenover de patiënt. …
-
Van vertraging naar stiptheid: jouw spreekuur als trein
Dit is een vraag die ik vaak hoor van collega-artsen:“Sommige patiënten nemen veel tijd, waardoor mijn consultatie uitloopt. Andere patiënten moeten daardoor wachten en mijn administratie stapelt zich op. Hoe pak ik dat aan?” Mijn antwoord: door transparant te zijn vanaf het begin van het consult. Leg uit waarom tijd bewaken belangrijk isNiet alleen voor…
-
Wat als er geen reactie komt op mijn feedback?
Dit is een vraag die ik regelmatig hoor tijdens trainingen. De oorzaak? Feedback wordt te vaak als een zending gezien, niet als een dialoog. We kennen allemaal de 4G’s van feedback geven (Gedrag – Gevoel – Gevolg – Gewenst gedrag). Handig, maar we slaan de cruciale stap over: afstemming. Mijn beste tip om dit te…
-
Als het gesprek prikt: omgaan met roepende bellers
Een onthaalmedewerker stelde me onlangs de vraag hoe om te gaan met roepende bellers. Een herkenbare situatie in de zorg, waar emoties soms hoog oplopen. Professioneel blijven is essentieel — maar dat betekent niet onverschillig zijn. Op de foto zie je een tamme kastanje in zijn bolster. Vaak is het roepen aan de telefoon niet…
-
Hoe onderbreek je een spraakwaterval aan de telefoon ?
Vandaag gaf ik communicatietraining aan onthaalmedewerkers van een huisartsenpraktijk, en één vraag kwam duidelijk naar voren: “Hoe onderbreek je iemand die maar blijft praten, zonder onbeleefd te zijn?” In een artsenpraktijk is het vaak druk aan de lijn. Terwijl je luistert naar één beller, wachten er soms al drie anderen. Te lang luisteren is dan…
-
Borsten bekeken, communicatie vergeten ?
Tijdens een recente mammografie viel me iets op dat me aan het denken zette over communicatie in de zorg.Technisch verliep de procedure correct en vlot. Toch was de volgorde van handelingen opmerkelijk: ik werd gevraagd me bovenaan uit te kleden en pas dan werden de anamnestische vragen gesteld. Hoewel ik zelf vertrouwd ben met medische…
-
Mag je wenen tijdens gesprekken over het levenseinde ?
Tijdens een opleiding gesprekstechnieken rond vroegtijdige zorgplanning in een woonzorgcentrum kreeg ik een indringende vraag:“Mag je wenen tijdens zulke gesprekken?” Een medewerker vertelde dat ze soms mee weent als bewoners wenen.Mijn antwoord?Ja, dat mag.Bewoners vinden dat meestal niet erg. Het is een vorm van meeleven, een teken van betrokkenheid.Het toont dat je geraakt wordt door…