Herken je dit als leidinggevende in de zorg?

Medewerkers komen herhaaldelijk vertellen dat ze een bewoner niet gewassen krijgen. “Hij is agressief”, “het lukt écht niet”. Ze smeken om een oplossing, maar wanneer jij praktische tips aanreikt, lijkt niemand nog te luisteren.

Wat speelt hier?

Gisteren werkte ik met veel plezier samen met een team zorgkundigen. We vertrokken niet van protocollen of ‘dé juiste aanpak’, maar van de bewoners zelf: hun persoonlijke kenmerken, gevoeligheden en voorkeuren.
Daarbij wisselden de medewerkers onderling hun ervaringen en tips uit.

Wat gebeurde er?
De rijkdom van het team werd zichtbaar. Door de diversiteit aan medewerkers ontstond een rijkdom aan invalshoeken en concrete handvatten. Dat gaf niet alleen praktische tips, maar ook plezier, herkenning en erkenning voor het complexe werk dat zij elke dag doen.

En misschien nog belangrijker: elke medewerker vond tips die aansloten bij zijn of haar eigen stijl. Geen one-size-fits-all, maar ruimte voor persoonlijk vakmanschap.