Vandaag ben ik in voorbereiding voor het congres van Jong Domus, waar ik zaterdag een workshop mag geven over grenzen stellen als arts.

In de praktijk worden we allemaal wel eens geconfronteerd met patiënten die roepen, schelden, dreigen of onredelijke eisen stellen. Dat vraagt van ons niet alleen communicatieve vaardigheid, maar ook professionele standvastigheid.

Als arts moet je je eigen grenzen bewaken, maar daar stopt het niet. Er zijn ook grenzen die gelden voor de hele beroepsgroep. Soms vragen patiënten dingen die niet goed zijn voor hun gezondheid, of die deontologisch simpelweg niet kunnen. Ook dan is duidelijkheid nodig, zorgvuldig en respectvol, maar zonder toegevingen die niet kloppen.

Grenzen stellen is geen hardheid, het is professionele zorg. Voor jezelf, voor de patiënt en voor de geneeskunde. Die houding en die woorden aanleren, daar neem ik de jonge garde zaterdag graag in mee.